Greetje Swerts, schoolopbouwwerker in Runkst

Peuterbabbel 1 - het leven zoals het is... opbouwwerker Greetje Swerts

Wat doet een opbouwwerker precies? Met wat helpen jullie vrijwilligers dan?  Vragen die we vaak horen.  Vanaf deze zomer willen we jullie maandelijks laten kennis maken met de gezichten achter RIMO Limburg, zowel de opbouwwerkers als de vrijwilligers.  Om deze reeks in te zetten starten we met een extra lange versie van 'Het leven zoals het is ... opbouwwerker'. Een verhaal dat leest als een roman en een mooie inblik geeft in het werkleven van schoolopbouwwerker Greetje.  De volgende edities zullen korter zijn, maar zeker ook zo interessant.

 

Greetje Swerts: 'Ik ben schoolopbouwwerker in Runkst sedert augustus 2013.

Mijn loopbaan als opbouwwerker begon in 2005 met 2 halftijdse opdrachten.  In Sint-Truiden heb ik een vereniging waar 'armen het woord nemen' OnderOns opgericht en gedurende 8 jaar ondersteund.  Mijn ander halftijds project situeerde zich in Bommershoven waar via een dorpscomité gewerkt werd aan de leefbaarheid van de dorpskern.

Nu pendel ik tussen twee standplaatsen: een bureau op de dienst Gezinsondersteuning, afdeling Welzijn van de stad Hasselt en een bureauruimte in het ontmoetingscentrum in de wijk Runkst.

Er is een grote diversiteit aan bewoners in Runkst, het is de wereld op wijkniveau.  Er zijn 4 basisscholen die in veel opzichten heel verschillend zijn, maar elke school heeft zijn eigen sterktes en trekt daardoor ook een eigen specifiek ouderpubliek aan.  Deze situatieschets is meteen ook het uitgangspunt om daar als schoolopbouwwerker aan de slag te gaan.

Mijn project kreeg concreet vorm na een verkenning van zes maanden.  Een sterkte- en zwakte-analyse gaf aan op welke noden moest worden ingezet.  Om hieraan een antwoord te bieden bedacht ik enkele activiteiten.  Uiteindelijk kon ik in 2 scholen aan de slag.

In de basisschool De Boomgaard startte ik met een huiswerkklas met ondersteuning van ouders.  Een twintigtal kinderen worden begeleid door 5 tot 6 vrijwillige ouders volgens de ABC methode (cfr. Klasse).  Deze methode leert ouders in hun ouderrol te staan en kinderen te begeleiden naar zelfredzaamheid.  Dit doen zij door interesse te tonen en de kinderen aan te moedigen.  Er is geen inhoudelijke inmenging want dat is de specifieke taak van de leerkracht, die daarvoor is opgeleid.

Met de ouders komen we éénmaal per maand apart samen in een werkgroep 'Ouderkracht' om de huiswerkklas te evalueren en bij te sturen.  Ouders versterken elkaar en worden specialisten in de huiswerkbegeleiding.

De basisschool De Puzzel kreeg een nieuwe directeur die vroeg om een ouderraad op te richten. Dit is een concentratieschool waar geen ouderbetrokkenheid bestond.  Het was een zeer traag proces om ouders gemotiveerd te krijgen.  De cultuurverscheidenheid maakte het er niet gemakkelijker op.  Na 2 schooljaren is er ondertussen een vaste kern van een achttal ouderraadleden.  Stap voor stap organiseren ze initiatieven die uit het overleg op de ouderraad ontstaan.

Wekelijks ondersteun ik in beide scholen de informele koffiemomenten waar ouders in de eetzaal elkaar kunnen ontmoeten om nieuwtjes uit te wisselen.  Een kop koffie en koekjes zorgen voor de gezelligheid en de warme sfeer.  Hier krijg ik veel signalen over de beleving en het denkpatroon van ouders.  Belangrijke informatie voor een schoolbeleid dat ouders wil tegemoetkomen.

De 'peuterbabbel' is een activiteit waar ouders samen met hun kind vanaf 1,5 jaar kunnen participeren aan het klasgebeuren in het 1ste instapklasje.  De kinderen wennen aan de klasomgeving, de klaspop Jules, de activiteiten en de structuur van de school.  Als het tijd is om in te stappen zijn deze kinderen al vertrouwd met school en starten ze hun schoolloopbaan met een voorsprong.  De ouders krijgen ontzag voor de inzet van de kleuterjuf en zijn verbaasd over hoeveel hun peuter al leert in zo'n eerste klasje. Zij leren ook hoe ze educatief met hun kind kunnen spelen.  Deze activiteit doe ik ook in beide scholen.

Daarnaast is het ook belangrijk dat ik ouders bereik om toe te leiden naar deze initiatieven. 1/3de van mijn tijd gaat naar 'outreachend' ouders leren kennen, vertrouwen winnen en motiveren om naar ouderactiviteiten te komen.  Daarom zorg ik voor de warme ontvangst tijdens de consultaties van K&G en participeer aan bestaande ouderactiviteiten van de opvoedingswinkel.

 

Een werkdag van Greetje

8.10u - start van mijn werkdag

Na een wandeling van 10 minuten van het station kom ik aan op mijn bureau in het Ontmoetingscentrum in Runkst.  Ik start de PC en bekijk mijn mails.  Nog even mijn voorbereidingen nakijken voor de volgende activiteit. "Heb ik alles wat ik nodig heb, koekjes, fruitsapjes voor de kleuters?" Een dik half uur later wandel ik naar de basisschool De Puzzel.

9u - Peuterbabbel in De Puzzel

Vandaag krijgen ouders de kans om met hun peuter 2 uurtjes een klasmoment mee te volgen samen met Juf Chris en haar kleutertjes die pas instapten.  De dag voordien verstuurde ik een sms om 12 ouders uit te nodigen, die zich opgaven als geïnteresseerd en al participeerden aan vorige peuterbabbels. "Zouden er ouders komen opdagen?", bedenk ik onderweg naar De Puzzel.  Ja hoor, op de parking kom ik Marijke tegen met Lizetje.  Oef, er is toch al één mama.  In de inkomhal van de school staan ook Iman, Stefanie en Manuela met hun peuters.  We zijn met 4 mama's.  Samen gaan we naar het instapklasje.  De kleuters krijgen een tekenfilm te zien over een meisje dat verschillende gevoelens uit.  Ik probeer de ouders te betrekken bij het filmpje.  Daarna mogen de kinderen samen in groep de gevoelens nadoen die zij zagen in de film.  Ouders stimuleren hun peuters door mee te doen.  Dit is niet altijd gemakkelijk want de peuters zien allerlei speelgoed waardoor zij afgeleid worden.  In de klas wordt het thema gevolgd door een creatieve activiteit waar lachende en droevige gezichtjes geschilderd, getekend en geplakt worden. De mama's moeten hun peuters helpen.  Een plasmoment, handjes wassen, een eet- en drinkmoment, en dan is het speeltijd. Oei, het regent! We moeten in de klas blijven.

11u - tijd voor administratie

Samen opruimen, inpakken, jasjes aandoen en afscheid nemen van de kleuters en de juf.  Ik wandel met de ouders mee naar buiten.  Er wordt nog wat nagepraat met de ouders onderling over hoe leuk ze het vonden.  De kindjes hebben de tijd van hun leven gehad en de mama's zijn gelukkig en gerust gesteld dat ze het goed gaan doen als de tijd daar is om in te stappen.

Op mijn bureau heb ik nog een uurtje de tijd om mijn mails te checken en op te volgen.  Ik bereid mijn huiswerkklas voor en stuur snel een sms naar de ouders die ik straks verwacht om de huiswerkklas te ondersteunen.  Ik neem mijn flyertjes die ik dadelijk nodig heb op de consultatie van K&G.

13u - Consultatie K&G

"Hallo Nicole, hier ben ik weer, alles goed?"  Blij weerzien met de vaste vrijwilliger op het donderdagnamiddagconsult van K&G.  Iedere donderdag werkt een andere vrijwilliger in duo met Nicole.  Na bijna 3 jaar ken ik die ondertussen ook allemaal.  Even bijkletsen en tussendoor verwelkom ik elke mama en/of papa die met een baby arriveert.  We slaan een babbeltje en leren elkaar kennen. "Eerste baby? Oh, er zijn nog andere kinderen? Hoe oud zijn de zusjes of broertjes? Dan gaan ze al naar school! In welke school? Ik werk in De Boomgaard.  Weet je dat ik daar elke dinsdagmorgen een koffiemoment organiseer? Je bent welkom, hoor, het is gratis.  Kom maar eens langs, het is gezellig en dan kunnen we elkaar beter leren kennen".  Indien ouders niet werken en de baby gaat niet naar de opvang, vertel ik over het Peuternestje. "Het is een initiatief van de opvoedingswinkel en ik ben daar ook.  Er komen gemiddeld een tiental mama's van verschillende origine.  Ik doe daar de babydisco en niet alleen de kinderen, maar ook de mama's zijn daar zeer enthousiast over."

15.30u - Huiswerkklas

Ik heb een kwartier om alles klaar te zetten voor de huiswerkklas. 5 tafels in de eetzaal worden voorzien van naamkaartjes en pennen.  Elk kind heeft zijn vaste plaats en een vaste begeleider.  De mapjes voor de begeleiders met de opmerkingenlijst, de checklist en een stempelkaart per kind moet op de juiste tafel komen.  Om 15.45u worden de leerlingen in rij binnengehaald.  Ze moeten in stilte op hun plaats gaan zitten.  De procedure kan beginnen, de begeleiders weten wat ze moeten doen.  Ik probeer het stil te houden en zorg dat iedereen verder kan.  Na het noteren van de aanwezigen, begin ik te lezen met de kinderen die moeten oefenen.  Na 10' hebben de eersten al gedaan met hun huistaken en vragen naar gezelschapsspelen, sommigen beginnen rond te lopen.  Die moet ik in toom houden.  Soms krijg ik steun van zorgjuf Uschi of een stagiaire.  Om 16.30u moeten de ouders de kinderen afgehaald hebben.

16.30u - kinderen naar de opvang brengen

De kinderen die niet door de ouders afgehaald zijn, breng ik naar de buitenschoolse opvang.  Dit zijn altijd minstens 4 kinderen.  Ik meld deze aan bij de kinderopvang.

 

Greetjes mooiste momenten

Greetje: 'Voor mijn mooiste moment als opbouwwerker moet ik terug gaan naar mijn vorig project in Sint-Truiden. Dit project was gewoon een aaneenschakeling van mooie momenten.  Het begon al meteen bij de aanvang van het project.  Mijn prille begin als opbouwwerker, zonder enige ervaring in de sociale sector, moest ik kwetsbare mensen zoeken en samenbrengen in een nog onbestaande 'vereniging waar armen het woord nemen'. "Hoe moest ik daar in Godsnaam aan beginnen?  Dat gaat mij nooit lukken", dacht ik.  Via verkennende gesprekken, waarmee een project steeds begint, kreeg ik een waardevolle tip om met een ontmoetingsruimte te beginnen voor de mensen van de voedselbedeling.  Maandelijks stonden kwetsbare mensen, in de voormiddag vanaf 8u en in weer en wind, aan te schuiven voor een volgnummer waarmee ze hun voedselpakket in de namiddag konden afhalen. "Waarom bied je deze mensen geen warm lokaal aan met een tas koffie of iets fris om te drinken?", hoor ik de directeur van Open School nog zeggen.  Ik had ondertussen ook mijn bureau op dezelfde 'welzijnscampus' waar de voedselbedeling plaatsvond.  Het CAW, die daar ook gehuisvest was, bood vervolgens zijn vergaderlokaal aan om het idee te concretiseren.  Ik stelde de daad bij het woord en startte op.  Het was inderdaad een schot in de roos, want gemiddeld kwamen er een 70 mensen over de vloer.  In de keuken moest ik mij behelpen met 10 tassen en enkele lepeltjes.  Op piekmomenten zeker onvoldoende om iedereen van een tas koffie te voorzien.  Tussen de verhalen en de gesprekken van de mensen door moest ik dus regelmatig afwassen.  Op een gegeven moment was ik in gesprek met Elly, een bezoeker die door een echtscheiding aan lager wal raakte.  Haar man bedrook haar met de vrouw van een bevriend koppel.  Elly was 62 jaar en afhankelijk van haar man die haar in de steek liet.  Ze deed haar pijnlijk verhaal, haar situatie was schrijnend en dan nog op die leeftijd.  Om haar te troosten vertelde ik ook mijn verhaal: "Hoe toevallig nu, ik zit precies in hetzelfde schuitje".  Gelijk deelde ik de bezorgdheid dat ik mijn nieuwe opdracht niet echt zag zitten: "Dat kan ik nooit alleen! Je zal mij moeten helpen".  Elly zag dat ik regelmatig het gesprek moest onderbreken om de gebruikte tassen af te wassen en koffie te zetten.  Onmiddellijk stroopte ze haar mouwen op en ging mee de keuken in om mij te helpen.  Zo ontstond mijn eerste vrijwilliger.  Zoveel solidariteit, het in de bres springen om anderen te helpen terwijl zij zelf tot over hun oren in de problemen zitten, is een eigenschap van kwetsbare mensen.  En dat heb ik mijn hele project lang mogen ondervinden.'

 

Projecten