Portret van een stagiair: Annita

Café Anoniem in Hasselt
Annita, stagiair bij Café Anoniem in Hasselt

Annita: 'Mijn naam is Annita Henkens.  Ik ben 52 jaar en woon in Zonhoven.  Jaren was ik huisvrouw waarna ik een tijdje eenzaam ben geweest.  Vanwege rugklachten kreeg mijn leven een totaal andere wending en ik besloot om een opleiding in de sociale sector te volgen omdat dat iets is waar ik me goed bij voel.

Ik liep stage in Meulenberg en daar leerde ik via via opbouwwerker Jurgen kennen.  Op een dag kwam ik voorbij de parking aan Café Anoniem en kwam ik Jurgen opnieuw tegen.  Ik sprak hem aan en we hadden een leuk gesprek.  Jurgen vroeg me wat ik op dat moment deed en ik vertelde over mijn zoektocht naar een stageplaats.  Hij wist me te vertellen dat ze bij Café Anoniem nog een stagiair zochten.

Eind januari 2017 heb ik een dagje meegedraaid om te zien hoe het me beviel.  Al dadelijk had ik een heel fijn gevoel, zowel bij het team, de vrijwilligers als bij de bezoekende dak- en thuislozen zelf.  Zorgen voor deze mensen, een babbeltje slaan, er gewoon zijn voor hen als ze er nood aan hadden ... dat was wat ik graag wilde doen en de bal was aan het rollen.  In februari begon mijn stage bij Café Anoniem en ik werd al heel vlug welkom geheten door het team en de vrijwilligers.  Ik kan alleen maar bevestigen dat het er met de tijd beter en beter op geworden is en tot op heden heb ik er geen moment spijt van gehad.

Mijn taken binnen Café Anoniem waren het zorgen voor de broodnodige behoeften (bad, brood, maaltijden) van de cliënten.  Daarbij kwam het sociale ook aan bod.  Een babbeltje slaan met de bezoekers is van heel groot belang, maar wel op een laagdrempelig niveau en op het tempo van de bezoekers.

Verder heb ik voor mijn opleiding activiteiten georganiseerd en dit was van dag tot dag afwachten in hoeverre ik de deelnemers hiermee geprikkeld kon krijgen.  Het creatieve heeft me altijd al enorm geboeid en het was leuk om dit onder de bezoekers toe te passen.  Op het einde van mijn stage heb ik zelfs een kegelactiviteit en kiennamiddag georganiseerd en dit met enorm succes.  Fijn als je de mensen een aangename dagbesteding kan bezorgen en hen heel even de alledaagse problemen doet vergeten.

Mijn stage zit er van eind juni 2017 op, maar ik heb beloofd dat wanneer mijn opleiding gedaan is eind januari 2018, dat ik dan heel graag vrijwilliger wil worden zolang ik geen vaste job heb.

Mijn motivatie om dit allemaal te doen voor en met hen?  Ik wil mensen altijd helpen en voel me hier goed bij.  Wat is er nu fijner dan zorgen en goed zijn voor anderen?  Het geeft me ontzettend veel voldoening en je krijgt dat ook terug van de bezoekers.  Wanneer je hen met respect behandelt, krijg je ook respect terug.  Je krijgt wat je geeft.

Een leuke anekdote die me altijd zal bijblijven was na de kienactiviteit.  Ik had via Smartschool een oproep gedaan voor tombolaprijzen want ik wilde dat iedereen gratis kon deelnemen en dan ook nog zou winnen.  Ik had zoveel prijzen verzameld dat ik iedereen twee prijzen kon laten winnen.  Na de kienactiviteit had ik nog prijzen over.  Dus de deelnemers mochten nog eens prijzen komen uitkiezen die ze graag wilden hebben want ik wou absoluut geen prijzen mee naar huis nemen.  Na afloop gingen de mensen buiten op het bankje zitten en het was zo'n mooi plaatje toen ze aan elkaar de gewonnen prijzen toonden.  Dat beeld zal me altijd bijblijven want ik zag allemaal heel gelukkige mensen die anders met zoveel problemen te kampen hebben en heel even hun problemenn vergeten waren.

Als tips voor nieuwe stagiairs of vrijwilligers kan ik meegeven: blijf jezelf en zoek je weg binnen de werking.  Observeer de bezoekers en zie waar hun noden liggen.  Wees creatief met het zoeken naar activiteiten.  Wees begaan met het welbevinden van de doelgroep.  Heb respect en je krijgt zoveel te meer terug.'

Projecten